အသည္းငို မ်က္နွာနဲ႕
ျပိဳက်ေနတဲ႕ ေကာင္းကင္
ငါ့စိတ္
ေျခခ်ဳပ္မိေနခဲ႔ေပါ့ ။
ဗလာမဲ႔ ေန႔ရက္ကို
ဗန္ဂိုးရဲ႔ အဝါေတြလႊမ္းျခံဳထားတဲ႔
ေစာင့္ေမွ်ာ္ျခင္းမ်ား
တေန႔ ေန႔
တေန႔ ေန႔ ဆိုတာနဲ႔ ေျဖသိမ့္
အခုေတာ႔
့ၾကယ္ေတြကို ဖမ္းခ်ဳပ္သိမ္းသြားတဲ႕ ည
လမင္းလဲ ပုန္းေရွာင္ေနဆဲေပါ့ ။
မစဲနိုင္တဲ႔ မ်က္ရည္နဲ႔
မကုန္နိုင္တဲ႕ ဒုကၡ
သံသရာမွာ ဘာေတြ မွားခဲ႔လို႔လဲ ။
လြန္ခဲ႕သမွ် အမွား ေက်ပါေစ
ျပဳခဲသမွ် ဝဋ္ ေျပပါေစ
ေတာင္းဆုေတြ ေခြ်လို႔
မလြတ္လပ္တဲ႕ စိတ္ ေျဖသိမ့္ေနခဲ႔
တနဂၤေႏြ ေန႔ရက္
ငွက္ေလးေတြ အစာမဲ႔ နံနက္မွာ
ကိုယ္တို႔ ……
အတူကုသိုလ္ျပဳမယ္
သစ္ပင္မွာ စပါးနွံခ်ိပ္ဆြဲလို႔ ။
သိဂၤါလိႈင္(ကဗ်ာေျမသား)
0 comments:
Post a Comment