Saturday, November 2, 2013

ထာဝရညေလး




မိုးထစ္ခ်ဳန္းစြာ ရြာေနတဲ့ည မွာဆို
အလြမ္းစိတ္ပိုလို႔ ေမာင့္ကို သတိတရ
မွန္းဆ ေမ်ာ္ေနမိတယ္.. ေကာင္းကင္ယံမွာ အံု႔မိႈင္းလို႔ ၾကယ္စင္ကေလးေတာင္ မွိတ္တုတ္မွိတ္တုတ္္ကေလး အလွေတြမေဆာင္ႏိုင္ဘူးေမာင္...

ေမွာ္ဝင္ေနတဲ့ အခန္းႀကီးထဲမွာ
စိတၱဇ အျပံ ုးေလးေတြ ေခြၽေနရတယ္.
ခေရပြင့္ေလးေတြ ႏြမ္းေျခာက္လို႔
ေမ့ရဲ႕ ေခါင္းအံုးေလးထက္မွာ
မ်က္ရည္စမ္းစမ္းကေလးနဲ႔
ေမ့ကို ႏွစ္သိမ့္ေပးၾက႐ွာတယ္...

ဟုိး...တစ္ခ်ိန္က ေႏြးေထြးတဲ့ ေမာင့္ရင္ခြင္ၾကားဆီမွာ ပုန္းခိုရင္း
ခ်စ္ပံုျပင္ေလး ေမာင္က ခြန္းေခြၽေလေတာ့ ပီတိျဖာလို႔
အဓိပၸါယ္ ႐ွိတဲ့ ဘဝတစ္ခု တည္ေဆာက္ဖို႔ ေမ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့မိတယ္ေမာင္...


အခုေတာ့....
ေမာင့္ရဲ႕ အေျပာေလးေတြ ႏွလံုးသား
မွာ ျပန္ၾကားရင္း ရင္ဘတ္ေတြဆီက တိုးတိုးတိတ္တိတ္ အသံလိႈင္းေလး
ျပ ုလာၾကတယ္ ေမာင္...


ျမစ္တစ္စင္းနဲ႔ ခ်စ္ျခင္းဖဲြ႕သီ
႐ိုးျပလမင္း ၾကယ္စံု လင္းျဖာ
တူၿပိ ုင္ဖက္ျပံ ုး ရာသက္လံုးပင္
မုန္းမခင္သာ ခ်စ္ျခင္းျဖာေဝ..

ညင္သာတဲ့ အသံလိႈင္းေလးမွာ ႐ိႈက္သံေလးေတြ ပါေနတယ္ဆိုတာ
ေမ သတိျပဳမိလိုက္တယ္ေမာင္...

အခ်ိန္ဆိုတဲ့ ပညတ္ခ်က္က ၾကာေညာင္းခဲ့ေပမယ့္ ရင္မွာ အစဥ္တသက္ မေမ့ႏိုင္တာကလဝန္းပမာ ရႊန္းလဲ့ေနတဲ့ ေမာင့္
မ်က္ႏွာေလးသာပါ ခုထက္ထိေအာင္လည္း ေမ ရင္ခုန္ေနဆဲပါေမာင္...


ျမစ္၏သေဘာ က်ယ္ေျပာေကြ႕ေကာက္
တြန္႔လိမ္ေခါက္ခက္ ေျဖာင့္မတ္ၾကည္သာ
ဘယ္မွာ႐ွိလိမ့္ ဤမူစိမ့္ေသာ္
တုေဖာ္ဆိုျငား ခ်စ္ျခင္းတရားလည္း
ေျဖာင့္တတ္မ႐ွိ ခက္တတ္ေလ၏

တဲ့ ေမာင္ေရ....

ေမာင့္အခ်စ္ေတြက ျမစ္တစ္စင္းလို
ေကြ႕ေကာက္က်ယ္ေျပာလို႔
ေမ့ ရင္မွာ ပေလာင္ဆူ
အလြမ္းဗ်ာပါဒေတြနဲ႔ အေဖာ္ျပဳရင္း
အထီးက်န္ ဆိုတဲ့ ဘြဲ႔နံမည္ကို
တံဆိပ္ကပ္ရေတာ့မယ္ ေမာင္ရယ္...


ေမတၱာဆိုတာ
အတံု႔အလွည့္႐ွိပါတယ္တဲ့
သို႔ေပမယ့္လည္း ေမ့ အတြက္
လမ္းတစ္ဝက္မွာ
အေရာင္ေတြစြန္းထင္းခဲ့ၿပီမို႔
ေရာင္ျပန္ဟပ္ဖို႔ မေမ်ွာ္လင့္ရဲေတာ့ဘူး ေမာင္..


ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးမကင္းဘဲ အခ်စ္ေတြနဲ႔အတူ ေမြးဖြားလာခဲ့တဲ့
ေမ့ အသည္းကိုပဲ အျပစ္တင္ၿပီး
စာ ဖဲြ႕ပါရေစ ေမာင္...
ေမာင့္ ကို ပိုင္ဆိုင္လိုမူနဲ႔ မခ်စ္ေတာ့ဘဲ အျဖဴစင္ဆံုး
ေပးဆပ္ျခင္းေတြနဲ႔သာ ေမ ဆက္ၿပီး
ခ်စ္ပါရေစ ေမာင္ရယ္....


...ထာဝရညေလး....

0 comments:

Post a Comment